„Smatrajući životnu želju svoga sina svojom materinskom i ljudskom obavezom, ostvarujem je danas kao naš zajednički cilj poklanjajući Savino životno delo rodnom mestu koje je ovekovečio kroz svoju ljubav, učinio poznatim i slavnim svojim slikama. Posle nesrećne i nagle smrti moga sina kao amanet sam zadržala toliko puta ponovljenu želju da njegova umetnost nađe mesto i bude sačuvana u našem rodnom kraju. Ispunjavajući taj amanet, uverena sam u duboko razumevanje i ljubav kojom će biti prihvaćen kako od građana Šida, tako i od budućih naraštaja.“

Ovo su reči Perside Šumanović kojima započinje tekst darovnog ugovora na temelju kojeg je 1952. godine osnovana Galerija slika „Sava Šumanović“ Šid.

Zahvaljujući njenoj velikoj želji, plemenitosti i upornosti, deset godina nakon smrti sina jedinca, poklonila je gradu Šidu legat neprocenjive umetničke i materijalne vrednosti. Prema odredbama ugovora, legat je smešten u porodičnu kuću Šumanovića u kojoj je do tada bio opštinski sud.

Umetnički fond galerije u Šidu, broji 417 dela, od toga 350 slika urađenih tehnikom ulja na platnu i 67 skica u raznim tehnikama (crtež, pastel, akvarel, razblažena tempera). Najveći broj slika pripada poslednjem stvaralačkom periodu (šidskom). Naslikane su u Šidu tokom poslednje decenije slikarevog života. Manji deo zbirke, ali samo po broju a ne po značaju, čine slike koje je je umetnik doneo iz Pariza. Nakon smrti Perside Šumanović, u posed galerije došla su i mnogobrojna dokumenta koja je ona sačuvala, a od velikog su značaja za proučavanje umetnikove ličnosti i dela.

Izložbeni prostor galerije iznosi 600 metara kvadratnih što pruža mogućnost da u stalnoj postavci bude izložen veliki broj slika. Posetiocima galerije pružena je mogućnost da se u potpunosti upoznaju sa poslednjom decenijom stvaralaštva Save Šumanovića.

U neposrednoj blizini galerije, u ulici koja danas nosi njegovo ime nalazi se spomen kuća Save Šumanovića. Porodičnu kuću, koja je pod zaštitom Republičkog zavoda za zaštitu spomenika kulture, opština je otkupila od naslednika i od 1982. godine je otvorena za posetioce. U ovoj kući slikar je proveo detinjstvo i poslednje godine života. U njoj je sačuvan porodični nameštaj i atelje u kojem je stvarao remek dela. Iz ove kuće je odveden 28. avgusta 1942. godine.