Mermerni sarkofag koji se danas čuva u Galeriji slika „Sava Šumanović“ Šid, pronađen je 1997. godine na potesu Beljnjača u Šidu.

Sarkofag potiče iz 4. veka naše ere, izrađen je od kvalitetnog belog mermera koji potiče sa austrijskih Alpa. Sarkofag je najverovatnije izrađen u sirmijumskim klesarskim radionicama.

Sanduk je ukrašen sa prednje i obe bočne strane, dok je zadnja strana neukrašena. Prednja strana je podeljena na tri polja, od kojih je središnje prazno, jer je natpis, ispisan najverovatnije bojom, vremenom nestao. U prvom polju se nalazi predstava žene u dugačkom hitonu, a u trećem polju predstava muškarca u punoj vojničkoj opremi. Na bočnim stranama sanduka se nalaze identične predstave, koje čine atributi Dionisovog kulta: dva pantera ili lavice antitetički postavljeni u odnosu na krater, iz kojeg se bokori vinova loza i potom obavija oko šipke.

Na uglovima poklopca, na akroterijama, nalaze se personifikacije odnosno geniji godišnjih doba. Predstave na zabatima poklopca su identične – meduza.

Šidski sarkofag se nalazio unutar podzemne kripte bogato ukrašene freskama i mozaicima.

U sarkofagu je verovatno bio sahranjen otac porodice, penzionisani rimski oficir, pripadnik aristokratskog sloja rimskog društva, i njegova supruga i dete.

Gradina na Bosutu je višeslojno arheološko nalazište smešteno na levoj obali Bosuta, u ataru sela Vašice, udaljeno oko 10 kilometara jugozapadno od Šida. Arheološka istraživanja su vršena tokom dve kampanje: zaštitna iskopavanja (1964 – 1968) i sistematska istraživanja (1975 – 1988). Arheološki materijal pronađen tokom sistematskih istraživanja čuva se u Galeriji slika „Sava Šumanović“ Šid, gde je 1996. godine otvorena stalna postavka. Lokalitet je kategorisan kao kulturno dobro od velikog značaja.

Prema rezultatima arheoloških istraživanja Gradina na Bosutu je sukcesivno naseljavana preko pet hiljada godina. Hronološko-stratigrafska slika lokaliteta Gradina na Bosutu je sledeća:

• Finalni neolit: sopotsko-lenđelska kultura;
• Eneolit: badenska kultura, odnosno, njena najstarija faza;
• Bronzano doba: kulture vinkovačka i vatinska, uz povremene prodore inkrustovane keramike južne Transdanubije tokom srednjeg bronzanog doba, i crno glačane keramike horizonta tokom poznog bronzanog doba;
• Starije gvozdeno doba: zahvaljujući bogatoj stratigrafiji lokaliteta, uočena je jedna kultura starijeg gvozdenog doba nazvana po Gradini – bosutska kultura. Ova kultura je trajala od sredine 10. do 4. veka stare ere;
• Mlađe gvozdeno doba: stanovnici latenskog naselja najverovatnije su bili Breuci i pridošli Kelti. Život na ovom mestu završen je početkom nove ere, najverovatnije kao posledica ugušenja dalmatsko-panonskog ustanka;
• Rimski period i srednji vek: posle određenog vremena, naselje se obnavlja tokom rimskog perioda (od 1. do 4. veka naše ere) i ponovo tokom srednjeg veka. Malo seosko naselje iz perioda od 13. do 15. veka i obližnje groblje otkriveno na lokalitetu, verovatno može da se poveže sa srednjevekovnim selom Mala Vas (današnja Vašica).